Lekker Lezen » Lekker Handig » Lekker Handig Winter 2011
Lekker Handig Winter 2011
De laatste keer dat de vragen voor deze rubriek door mij worden beantwoord. Vanaf het volgende jaargang neemt Stefan deze rubriek van mij over. Ik vond het erg leuk om te doen en was blij verrast met alle vragen die bij mij binnengekomen zijn in het afgelopen jaar. Er staan nog een heleboel vragen open, want het kost een hoop tijd om ze te beantwoorden, maar we zijn ze niet vergeten. Dus kijk af en toe op de website of het antwoord op jouw vraag er al bij staat of blader het volgende magazine goed door.
Piping gel
Piping gel kan voor vele doeleinden worden gebruikt: als eetbare lijm, om rolfondant op een koekje te plakken, om een ouwel op een taart te plakken, om het effect van wateroppervlak op een taart te creëren, om Royal icing elastischer te maken voor 'stringwork' en gespoten lelies (1 theelepel op 1 cup Royal icing), om de taart mee te decoreren, wanneer je het hebt gekleurd, etc. De grenzen van de mogelijkheden worden bepaald door je eigen creativiteit, zoals dat met veel recepten werkt bij het decoreren.
Je kunt het zelf maken (klik hier voor het recept) of kant en klaar kopen. Het is, zowel zelfgemaakt of kant-en-klaar gekocht (dan na opening), in de koelkast en goed luchtdicht afgesloten, zeker zes weken houdbaar. Let er dan wel op dat er geen 'kruisbestuiving' plaats vind, dus dat je het niet met andere dingen mengt, bijvoorbeeld botercrème.
Boltaartjes
Boltaartjes zijn populair om hun vorm, maar ook omdat ze makkelijk zijn. Het bekleden met een suikerpasta is veel eenvoudiger dan bij een taart met hoeken, waardoor deze vorm ook heel geschikt is om door kinderen te laten versieren.
Boltaartjes kunnen op verschillende manieren worden gemaakt. Je kunt een taart bakken in een bakblik met een bolle vorm of een dikke glazen of roestvrijstalen schaal. Een bol bakblik is natuurlijk lastig te bekleden met bakpapier. Zorg dus dat je de vorm goed insmeert met vet of bakspray. Doe daar géén laagje bloem overheen, dan komt de taart juist minder makkelijk los.
Je kunt ook deeg bakken op een plaat of standaard bakblik en daarmee vervolgens een boltaartje vormen. Bekleed dan de bolle vorm eerst met folie. Snijd het deeg in plakken van minimaal 1 cm, maar dikker mag ook. Dit is afhankelijk van het soort deeg dat je gebruikt en je eigen smaak. Experimenteren dus! Bekleed de vorm nu aan de binnenkant met een laag deeg, zodat je een schaal van taart hebt. Breng hierop een laag vulling aan, dan weer een laag deeg (die mag nu overigens ook alleen de bodem bedekken), dan weer vulling, deeg, etc. Eindig met een ronde plak deeg die de schaal helemaal afdekt. Dit wordt de bodem van de taart. Laat, afhankelijk van de vulling, de taart opstijven in de koelkast. Leg een onderbord of plaat op de schaal, klem de schaal en plaat stevig vast en draai in één beweging de taart om. Smeer de buitenkant af met botercrème en versieren maar!
Deze techniek heb ik gebruikt voor de pompoen die in het eerste herfstnummer van MjamTaart! (2009) staat op pagina 10.
Reliëf
Reliëf in marsepein of rolfondant wordt op verschillende manieren toegepast en ook op verschillende manieren in het marsepein gemaakt. Er zijn rolstokken, stempels, grote en kleine matten.
Wanneer je een reliëf wilt aanbrengen over de gehele bekleding van de taart, kan dat met een grote reliëfmat of een reliëfstok. In beide gevallen begin je met het uitrollen van de marsepein met een normale rolstok, die je net iets dikker laat dan je normaal gesproken zou doen.
De volgende stap is afhankelijk van je gereedschap en je eigen voorkeur. Als je een reliëfstok kiest, dan rol je vervolgens in een gelijkmatige beweging het reliëf in de marsepein. Ik heb nog geen reliëfstok gezien met handvatten, dus om dit netjes te kunnen doen, vergt nogal wat handigheid. Je begint met de reliëfstok in je handen en gebruikt vervolgens je polsen en armen om hem over de hele lap te duwen. Je kunt de stok ook met je handen naar voren duwen, terwijl hij ronddraait tegen je muis.
Ook voor de reliëfmat zijn er verschillende manieren voor eenzelfde resultaat. Je kunt de mat op de lap marsepein leggen en met een rolstok of een smoother in het marsepein drukken. Een smoother is het makkelijkst. Bij een rolstok moet het in één beweging, want anders verschuift de mat en krijg je geen mooi resultaat.
Wanneer je gewend bent om marsepein uit te rollen op een uitrolmat en dan samen om te draaien om vervolgens op de taart te draperen, is het handiger om de uitgerolde marsepein op de reliëfmat te leggen. Druk het marsepein op de mat met een smoother of rolstok en werk vervolgens op dezelfde manier die je gewend bent met een gewone uitrolmat.
Wanneer de marsepein te veel aan de mat blijft kleven, kun je deze voor het gebruik licht insmeren met shortening (Crisco, Trex of JEM Petal Base) of bepoeder de marsepein met wat poedersuiker of maïzena.
Glanspoeders
Zilver- of goudkleurig marsepein geeft nét dat beetje meer glans aan een taart. Daar heb ik het al eens eerder over gehad, maar hoe herken je in de winkel die glanspoeders? Bij het shoppen op internet kun je nog behoorlijk op het verkeerde spoor worden gezet als je daar voedingsmiddelenkleurstoffen vindt met namen als 'Golden Yellow' of 'Old Gold'. Deze kleurpasta's geven namelijk wel de kleur van goud aan de marsepein, maar niet de glans waar je naar op zoek bent. De toverwoorden zijn: lustre, silk, sparkle en dust. Soms gecombineerd en soms op zichzelf staand, bijvoorbeeld: Rainbow Dust Edible Silk, Wilton Pearl Dust, Squires Kitchen Magical Sparkle Dust of Sugarflair Edible Lustre. En om het nog makkelijker te maken is glanspoeder niet alleen verkrijgbaar in potjes, maar ook in spuitbussen en buisjes. En niet alleen in zilver en goud, maar in een heel scala aan kleuren.
Ik ben, wat dat betreft, net een ekster en vind al die glimmerdingen geweldig. Ik spaar glanspoeders... Ik heb inmiddels een verzameling van meer dan 70 verschillende kleuren en allemaal eetbaar. Want ook daarin is verschil: er is edible en non-toxic. Edible staat op het etiket van de eetbare soorten en non-toxic zijn de poeders die niet giftig zijn en daarmee te vergelijken met kinderklei. Als er per ongeluk een stukje wordt gegeten is het geen ramp, maar het is er niet voor bedoeld. Deze glitters en poeders kunnen dus het best op decoraties worden gebruikt, die niet zijn bedoeld om op te eten.
Pump Brush
De Pump Brush is een grote poederkwast met een reservoir in het handvat. De poeder wordt in het reservoir gestopt en met een druk op de knop 'pomp' je de poeder naar buiten, in de haren van de kwast.
Volgens mij zou het niet uit moeten maken wat voor poeder je er in stopt. Het zou ook met een kleurtje moeten werken of zelfs met make-up. Ik gebruik de Pump Brush alleen voor de eetbare glitters.
De eerste keer dat ik de kwast gebruikte, heb ik eerst een keer gepompt (boven een tissue) en de kwast in cirkels over de tissue gewreven. Vervolgens heb ik een test gedaan op een nieuwe tissue, om te kijken of de verdeling van de glitters was, wat ik verwachtte. Toen het resultaat niet naar mijn zin was, heb ik nog eens gepompt en gewreven en opnieuw getest.
Als ik de kwast nu gebruik, pomp ik eigenlijk nooit meer. Er komt voldoende glitter uit de opening zonder te pompen. Ik laat de kwast heel zachtjes over het oppervlak gaan, waarbij ik weinig tot geen druk op de haren uitoefen en de taart dus maar net aanraak. Zo krijg ik een mooi dun laagje glitters, dat een toverachtig effect geeft aan de taart.
Als ik op een bepaalde plek extra veel glitters wil hebben, zoals bij een zwaai van een toverstafje, of een sliert met elfjespoeder, of het spoor van een vallende ster, gebruik ik nog wel de pomp. Zo druk ik extra veel glitters in de kwast. Er komt dan een concentratie van glitters op de plek waar ik de kwast langs beweeg, waardoor een 'spoor' achter blijft, precies waar ik dat wil.
Cake board, cake drum of taartkarton?
Een taartkarton is waarschijnlijk wel bij iedereen bekend. Het karton dat ook voor gebaksdozen, etc. wordt gebruikt, dat bedekt is met een wit vetvrij laagje en minder dan 1 mm dik is. Er zijn ook luxere kartons verkrijgbaar met een zwart glimlaagje of met een zilver- en goudlaag aan iedere kant.
De cake boards zijn wat steviger dan karton en 4 mm dik. Ze zijn aan twee kanten bedekt met zilverfolie, zodat ze bij het stapelen tussen twee taarten gebruikt kunnen worden.
Een cake drum is 10 mm dik en maar aan één kant bedekt met folie. Deze drums zijn bedoeld om als onderbord te gebruiken.
Cake pops
Cake pops zijn de nieuwste rage en echt enorm leuk om te maken, maar ook super lekker! Ik heb zelf vorig jaar al verschillende cake pops gemaakt en was helemaal weg van het blog van Bakerella: www.bakerella.com Dat is wat mij betreft dé cake pop koningin. Toen zij haar boek 'Cake Pops' uitbracht heb ik het direct aangeschaft, zonder te wachten op de Nederlandse vertaling die er inmiddels wel is. In dit boekje vind je recepten, tips en tricks en ontwerpen.
Dat Wilton inmiddels ook met een boekje is gekomen, was geen verrassing. Na het succes van Bakerella was het duidelijk dat er meer zouden volgen. Ook Yamiemamie heeft nu een boekje uitgebracht met verschillende cake pop ontwerpen, dus daar ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar! De aankondiging belooft al veel goeds en nieuwe, originele ideeën. Tegen de tijd dat dit tijdschrift uitkomt, heb ik het waarschijnlijk al in mijn bezit.
De recepten voor de cake pops zijn verschillend, maar de basis is altijd cake. In de cakeballen wordt een lollystokje geprikt met aan het uiteinde wat gesmolten chocolade om de cake er aan vast te houden. Dan gaan de cakeballen in de vriezer om flink af te koelen. Tenslotte worden de ballen volledig bedekt met een laagje chocolade.
Snelle, lekkere traktaties en erg leuk om te maken. Het is makkelijk om zelf te variëren met de recepten en alle materialen zijn ruim voorhanden bij onze adverteerders. Lekker handig dus!